Czcigodny Cyryl, igumen Nowojezierski (nowogrodzki). Drewniana ikona prawosławna.
Święty Cyryl urodził się w pobożnej rodzinie w mieście Galicz. Już w młodości pragnął prowadzić życie monastyczne. Potajemnie opuścił dom rodziców i udał się do monasteru świętego Korneliusza (w wołogodzkim lesie Komelskim), o którym często opowiadali mu rodzice. W drodze do tego monasteru Cyryl spotkał pewnego starca, który, dowiedziawszy się o celu jego podróży, pobłogosławił jego zamiar udania się do świętego Korneliusza, a następnie stał się niewidzialny.
Święty Korneliusz przyjął Cyryla z wielką życzliwością i postrzygł go na mnicha. Młody zakonnik gorliwie rozpoczął życie monastyczne.
Tymczasem rodzice Cyryla stracili już wszelką nadzieję na jego odnalezienie i zaczęli nawet uważać go za zmarłego, lecz później dowiedzieli się od komelskiego mnicha, gdzie przebywa ich syn. Wówczas ojciec Cyryla udał się do monasteru świętego Korneliusza. Korneliusz jednak nie rozpoznał w surowym poście mnicha swojego syna; gdy później odkrył, że jest nim Cyryl, sam złożył śluby zakonne, przyjmując imię Barsanufiusz. Matka Cyryla również przed śmiercią złożyła śluby zakonne.
Po śmierci ojca Cyryl rozdał ubogim pozostawiony po nim majątek i udał się na północ, w leśną pustynię, aby prowadzić tam całkowicie samotne życie. Życie świętego było w tych pustelniach surowe; za pożywienie służyły mu jedynie trawa i kora drzew. Stamtąd czasami przybywał, aby oddawać cześć świętym miejscom w ziemiach nowogrodzkiej i pskowskiej. Ponieważ jego ciało stopniowo słabło wskutek ascetycznych trudów, modlił się do Pana, aby wskazał mu miejsce stałego pobytu. Gorliwa modlitwa ascety została wysłuchana i, posłuszny niebiańskiemu nakazowi, święty Cyryl udał się nad Biełoozero. Z pewnej góry ujrzał Nowe Jezioro, a na nim Czerwoną Wyspę. We śnie ukazał się ascetcie anioł i oznajmił mu, że Bóg wybrał to miejsce na jego siedzibę. Obudziwszy się, Cyryl postanowił założyć na Czerwonej Wyspie monaster poświęcony Bogu. W tym celu wkrótce nabył wspomnianą wyspę od miejscowych chłopów, a następnie zbudował tam celę i dwa cerkwie. W tym samym czasie został wyświęcony na kapłana.
Cyryl gorliwie trudził się w modlitwie i poście w swoim nowym miejscu, znosząc wiele cierpień zadawanych przez demony i złych ludzi. Szczególnie dokuczali ascetcie miejscowi rybacy. Jego monaster niepokoiły również bandy rozbójników, które w tamtych czasach licznie przemierzały lasy i drogi Rusi. Jednak nawet na tych wyrzutków tego świata wpłynęła moralna wielkość świętego ascety. Pewnego razu, gdy przypłynęli na Czerwoną Wyspę, mnich zwrócił się do nich z surowym napomnieniem. Przerażeni drapieżcy poprosili świętego o przebaczenie. Innym razem złodzieje zabrali dzwon z cerkwi i chcieli przeprawić się na drugi brzeg, lecz zabłądzili. Cyryl, który ich spotkał, napiętnował ich chciwość i wskazał, że nawet „zarobiona kromka chleba jest lepsza od skradzionego bochenka”, a „złodziej nie jest bogaty, lecz garbaty”. Następnie nakarmił ich i odprawił w pokoju. Wywarło to na złoczyńcach tak wielkie wrażenie, że odtąd nie zakłócali już spokoju nowego monasteru.
Życie świętego Cyryla w monasterze było pod każdym względem przykładem i wzorem dla pozostałych braci. Wyrzekał się wszelkich ziemskich dóbr, chodził boso, niekiedy nawet podczas najsurowszych mrozów, sam rąbał drewno i kopał ziemię. Za swoje prawe życie Cyryl otrzymał od Boga szczególną łaskę Ducha Świętego oraz dar uzdrawiania. Pewnego razu uczeń mnicha Dionizego zobaczył, że wraz z nim liturgię sprawuje diakon, który następnie nagle zniknął. Mnich zabronił mu opowiadać o tym cudownym wydarzeniu. Mniej więcej w tym samym czasie książę został uzdrowiony z ciężkiej choroby za sprawą modlitw świętego. W dowód wdzięczności nakazał, aby co roku przekazywano monasterowi świętego 40 miar żyta, a także odpowiednią ilość oleju i soli. Przed śmiercią święty Cyryl z wielką przenikliwością przepowiedział nieszczęścia, które miały doświadczyć ziemię ruską. „Nastąpią” — powiedział — „wielkie utrapienia na ziemi i bunt wśród ludzi; lecz” — dodał — „nasze królestwo zostanie przez Boga uspokojone i umocnione”. Święty asceta zmarł w pokoju 4 lutego 1532 roku.
Wkrótce potem objawiły się znaki jego szczególnej bliskości z Panem. Gdy pewien mnich imieniem Kiriak zachorował, święty Cyryl ukazał mu się we śnie i, pobłogosławiwszy go znakiem krzyża, uzdrowił go z choroby. Następnie uzdrowił innego mnicha imieniem Makariusz. To uzdrowienie jest szczególnie niezwykłe i zasługuje na wyjątkową uwagę wszystkich wierzących. Makariusz został przez Boga ukarany za swój krnąbrny i zły charakter niemożnością jedzenia i snu. Gdy przyprowadzono go do grobu świętego, upadł na ziemię w agonii. Wówczas mnisi, którzy go przyprowadzili, położyli go na samym grobie świętego — i chory natychmiast odzyskał przytomność, całkowicie zdrowy. Dzięki modlitwom do świętego Cyryla, naszego niestrudzonego orędownika przed Bogiem, dokonało się wiele innych uzdrowień.
Relikwie tego sprawiedliwego męża odnaleziono jako nietknięte rozkładem podczas zakładania fundamentów nowej cerkwi w jego monasterze. Świątynię wznoszono zgodnie ze ślubem bojara Morozowa, który za sprawą modlitw do świętego ascety otrzymał wybawienie z wielu nieszczęść.
🖼 Cechy produktu
Każda ikona w naszym warsztacie jest tworzona tak, aby służyła przez całe życie i jeszcze dłużej. Obraz drukujemy przy użyciu intensywnych, odpornych na blaknięcie atramentów pigmentowych na wysokiej jakości panelu z litego drewna, a następnie ręcznie wykańczamy naturalnym woskiem pszczelim, który pogłębia kolory, chroni powierzchnię i nadaje każdemu dziełu ciepły, pełen czci charakter tradycyjnie wykonanej świętej rzeczy. Z tyłu znajduje się metalowy haczyk do zawieszania, dzięki czemu ikona jest gotowa do wyeksponowania natychmiast po dostarczeniu.
- Wykonana na wysokiej jakości panelu drewnianym — grubość 1,6 cm (0,6"), solidna, a jednocześnie lekka
- Odporny na blaknięcie druk pigmentowy — intensywne, wierne rzeczywistości kolory, które przetrwają pokolenia
- Naturalne wykończenie woskiem pszczelim — nakładane ręcznie dla uzyskania głębi, ochrony i tradycyjnego charakteru
- Gotowa do zawieszenia — metalowy haczyk zamocowany z tyłu
- Ręcznie wykończona przez prawosławnych chrześcijańskich rzemieślników w Portugalii
📏 Dostępne rozmiary
• Mały – 12 x 15 cm (5” x 6”)
• Średni – 23 x 30 cm (9” x 12”)
• Duży – 30 x 39 cm (12” x 15”)
🎁 Idealna na
• Znaczące prezenty dla prawosławnych chrześcijan
• Parapetówki i błogosławieństwo rodziny
• Kąciki modlitewne i miejsca kultu
• Chrzty, imieniny, śluby i dni świąteczne
🌍 Dostawa na cały świat
Bezpiecznie zapakowana i wysyłana z Portugalii na cały świat z możliwością śledzenia przesyłki.
✨ Wykonana zgodnie z tradycją
Każda ikona jest starannie wykonywana przez prawosławnych chrześcijańskich rzemieślników w Portugalii — aby stać się trwałym błogosławieństwem dla Twojego domu lub cennym prezentem dla kogoś, kogo kochasz.
